تبليغات|طراحی سایتX
کامپیوتر

کامپیوتر

ارسال برای دیگران

در گذشته مانيتورها با كيفيت پاييني از فسفر پوشانده مي شدند. و اگر از آنها مراقبتهاي لازم نمي شد ممكن بود مشكل پيدا كنند. شما اين را به سادگي در مانيتورهايي كه فقط براي يك برنامه بخصوص مورد استفاده قرار مي گيرند مي توانيد ببينيد تصوير آن برنامه روي آن مانيتور باقي مي ماند ( براي لحظاتي ). اين جا بود كه SCREEN SAVERها مورد استفاده قرار گرفتند. همانطور كه مي دانيد اگر بعد از يك زمان معين با كامپيوتر كار نكنيد SCREEN SAVER به ط.ر خودكار شروع به كار مي كند تا مانيتور شما يك تصوير يكنواخت را نمايش ندهد اين وضعيت را بهتر مي كند تا يك تصوير معين روي مانيتور شما نسوزد.

مانيتورهاي CRT پيشرفت كردند به طوريكه ديگر روي مانيتورهاي جديد كمتر اين مشكل پيش مي آيد و اكنون SCREEN SAVER ها تبديل به يك هنر شدهاند به هر حال بهتر است كه از SCREEN SAVER استفاده كنيد و مي توانيد از آن به عنوان چاشني در كار با كامپيوتر استفاده كنيد.

 

استانداردهاي محيطي:

تشعشع مانيتور يك آلودگي است: هيچ مدرك محكمي وجود ندارد كه تشعشع مانيتور سبب بيماري مي شود. اگر چه حضور يك تشعشع نا خواسته ساخته دست بشر خوشايند نيست بلاخره استانداردهاي صنعتي براي يك ميزان تشعشع مورد قبول بوجود آمدند.

از اوايل دهه نود استاندارد سوئدي MPR2 محدوديتهايي براي تشعشع الكترواستاتيكي وضع كرد. بعد از آن استاندارد سختگيرانه تر "TCO92" بوجود آمد. اين استاندارد مقدار تشعشع مجاز را محدود كرده تعيين مي كرد و استانداردهاي الكتريكي و ايمني  در برابر آتش سوزي وضع كرد.معمولاً TCO را به صورت "Total Cost Of Owenership" معنا مي كنند.بالاخره استاندارد "TCO-95" كه سخترين استاندارد است وضع شد. همانند "TCO-92" اين استاندارد شامل قوانيني در زمينه ارگونومي ( كه شامل سرعت تازه سازي يا refresh ميباشد ) بيشترين مصرف انرژي، محصولي بدون مضراتي براي محيط زيست و قابل بازيافت شدن مشد بهترين مانيتورها از اين استاندارد پيروي مي كنند. مانيتورهايي كه از اين استاندارد مي كنند گرانتر هستند.

مانيتورهاي Flat TFT هيچ تشعشي ندارند و آنها به طور قابل ملاحظه اي انرژي كمتري از مانيتورهاي داراي تشعشع مصرف مي كنند. و اين نشانه ديگري است كه TFT  ممكن است استاندارد مانيتورهاي آينده باشد.


( ادامه مطلب )


|لينك ثابت| نوشته شده توسط سامان در 23/3/1389 و ساعت 11:35 + نظر(3)
ارسال برای دیگران

اکثر صفحه های LCD (کوتاه شده ی عبارت Liquid Crystal Display) با لوله های فلورسنت موجود در آنها که در قسمت بالا، کنار و گاهی اوقات پشت LCD قرار دارند، روشنایی پیدا می کنند. یک صفحه ی سفید پخش کننده ی نور، اشعه های نور را به طور مساوی و یکنواخت هدایت و پراکنده می نماید تا تصویری یکدست ایجاد کند. به این اشعه ها نور زمینه گفته می شود.

لامپ فلورسنت اغلب یک لوله ی شیشه ای بلند و راستی است که نور سفید تولید می کند. درون این لوله ی شیشه ای بخار جیوه ی کم فشار قرار دارد. هنگامی که این بخار یونیزه شود، اشعه ی ماوراء بنفش ساتع می گردد. چشم انسان نسبت به این اشعه حساس نیست (اگرچه پوست انسان حساسیت نشان می دهد). داخل لامپ فلورسنت با یک لایه ی فسفر پوشیده شده است. فسفر ماده ای است که انرژی را دریافت کرده و آن را به شکل روشنایی قابل رویت منتشر می کند. به عنوان مثال انرژی مربوط به یک الکترون پرسرعت در مجرای تلویزیون توسط فسفر جذب شده و پیکسل ها را تشکیل می دهد. نوری که ما از یک لوله ی فلورسنت مشاهده می کنیم، نوری است که فسفر درون این لوله ایجاد می کند. هنگامی که فسفر انرژی دریافت می کند، نور مهتابی پس می دهد و این یک وجه تسمیه است.

 

لپ تاپ و صفحه نمايشگر آن

مقایسه ی اندازه ی لوله ی فلورسنت لپ تاپ در برابر مدادی

 که در کنار آن قرار دارد و ملاحظه می کنید که چقدر کوچک است.

 

صفحه ی نمایش لپ تاپ از لامپ کوچک فلورسنت کاتدی سرد یا CCFL (مخففCold Cathode Fluorescent Lamp) برای نور زمینه استفاده می کند. هر یک از این لوله های کوچک قادر است منبع نور سفید و روشنی را مهیا سازد که توسط صفحه ی پشت LCD پخش می شود. در لامپهای CCFL علاوه بر ایجاد نور وسیع، دمای آنها از دمای محیط بیشتر نمی شود. این ویژگی باعث شده است که لامپهای ایده آلی برای صفحه های LCD باشند، زیرا منبع نور می بایست در مجاورت اجزای دیگری قرار بگیرد که با حرارت زیاد، خراب می شوند.

یک مورد جالب در مورد این لامپها، اندازه ی شگفت انگیز آنها است. آنها بسیار باریک اند و بورد الکترونیکی کنترل کننده ی آنها نیز کوچک است. در عین حال آسیب پذیری آنها نسبتاً زیاد است و شکستن آنها کار مشکلی نیست، به همین دلیل وقتی لپ تاپتان را از جایی می اندازید، صفحه ی آن تاریک می شود.

( ادامه مطلب )


|لينك ثابت| نوشته شده توسط سامان در 23/3/1389 و ساعت 11:34 + نظر(0)
ارسال برای دیگران

OLED مخفف كلمات Organic Light  Emitting Diode به معناي ديود نوري از جنس مواد آلي (ارگانيكي) مي باشد. OLED نوعي صفحه نمايش يا مانيتور است كه از دو الكترود و يك لايه نازك با پايه كربن تشكيل شده است. اين لايه نازك كربني بين دو الكترود قرار مي گيرد يكي از الكترودها كه كاتد است از جنس فلز است و الكترود ديگر يا آند از جنس يك ماده شفاف مانند شيشه است.لايه نازك پايه كربن از يك روزنه تزريق، يك لايه روزنه انتقال، يك لايه انتشار و يك لايه انتقال الكترون تشكيل شده است.

اساس كار اين نوع صفحه نمايش يا مانيتور به اين شرح است زمانيكه ولتاژ به يك سلول OLED اعمال مي شود ارتباط آند و كاتد يا همان الكترودها از طريق لايه انتشار برقرار مي شود. اين جريان الكترونها از اين لايه سبب تابش نور در آنها مي شود. همانطور كه توجه داريد برخلاف مانيتورهاي LCD كه در پشت لايه كريستال مايع احتياج به يك يا چند لامپ وجود دارد در مانيتورهاي OLED خود مانيتور يا صفحه نمايش نور لازم را توليد مي كند.

فناوري صفحه نمايش OLED در اوايل سال 1980 بوسيله ايستمن كوداك اختراع شد. امروزه اين فناوري در حال جايگزين شدن به جاي فناوري LCD در تجهيزاتي مانند PDA ها و تلفن هاي موبايل است چون اين نوع صفحه نمايش شفافتر، نازك تر و سريعتر است و نور بيشتري نسبت به مانيتورهاي LCD توليد مي كند و در عين حال مصرف برق آن هم پايين تر است به علاوه توليد انبوه آن ارزانتر  تمام مي شود.

( ادامه مطلب )


|لينك ثابت| نوشته شده توسط سامان در 23/3/1389 و ساعت 11:33 + نظر(0)
ارسال برای دیگران

اساساً سه تكنولوژي كريستال مايع در مانيتورهاي LCD استفاده شده است كه عبارتند از TN+film , IPS ,MVA مهم نيست كه از كدام تكنولوژي استفاده شود همه آنها از يك اساس پيروي مي كنند.

يك يا چند لامپ نئون روشنايي صفحه را تأمين مي كنند براي مدلهاي ارزانتر يك لامپ نئون استفاده شده است اما در مدلهاي گرانتر ممكن است تا چهار لامپ يا حتي بيشتر پيدا كنيد.

تعداد لامپهاي نئون تأثيري در كيفيت تصوير ندارند. در عوض لامپ لامپ دوم به عنوان يك پشتيبان عمل مي كند اگر براي لامپ اول مشكلي پيش بيايد. در واقع عمر مفيد مانيتور افزايش مي يابد از آنجا كه يك لامپ نئون معمولاً 50000 ساعت كار ميكند در حاليكه وسايل  الكترونيكي 100000 تا 150000 ساعت كار مي كنند.

براي اينكه از يكنواختي صفحه تصوير اطمينان حاصل شود نور بوسيله يك سيستم منعكس كننده شدت يكساني پيدا مي كند اگر چه ممكن است در نگاه اول به نظر نرسد ولي عملكرد اين صفحات فوق العاده پيچيده است در حقيقت 2 پانل وجود دارد يكي در هر طرف ساب پيكسلها كه هر كدام با يك فيلتر قرمز سبز آبي پوشش داده شده است در يك مانيتور 15 اينچ تعداد ساب پيكسلها به "1024x768x3=2359296" ميرسد هر سلول RGB بوسيله يك ترانزيستور كه ولتاژ مختص به خودش را دارد كنترل مي شود و اين ولتاژ كه در محدوده بزرگي تغيير مي كند باعث مي شود كه كريستالهاي مايع در هر ساب پيكسل در يك زاويه خاص بچرخند كه اين زاويه تعداد نورهاي عبوري از هر ساب پيكسل را تعيين مي كند ( منظور سه نور قرمز سبز و آبي است ). كه در حقيقت سبب بوجود آمدن تصوير صفحه نمايش مي شود. هدف نهايي كريستالها منحرف كردن نور براي عبور از ميان فيلترهاي پلاريزه است قبل از اينكه ديده شود اگر كريستالها همه در جهت فيلتر قرار گرفته باشند نور از آن عبور مي كنند و برعكس اگر همه آنها عمود بر فيلتر قرار گرفته باشند صفحه نمايش سياه باقي مي ماند.

كريستال مايع:

اصولاً كريستالهاي مايع موادي هستند كه به طور فيزيكي داراي خاصيتهاي جامد و مايع هر دو هستند. يكي از خاصيتهاي جالب آنها توانايي آنها در تغيير موقعيت بسته به ولتاژ اعمالي به آنها است. اجازه دهيد نگاه دقيقتري به آنها بيندازيم. در دنياي علم و تكنولوژي كريستالهاي مايع هميشه جالب توجه بوده اند.

در سال 1888 «Friedrich Reinitzer» يك گياه شناس اتريشي در مورد نقشي كه كلسترول در گياهان بازي مي كرد تحقيق مي كرد. يكي از آزمايشات او در معرض حرارت قرار دادن ماده بود. او كشف كرد كريستالها در دماي 14/5 درجه  تبديل به  سيال و يك حالت ابري مي شدند و در دماي 178/5 درجه يك مايع واقعي بودند. او اكتشافش را با اتو لهمان يك فيزيكدان آلماني كه كشف كرده بود مايعات خواص مشابه كريستال دارند در ميان گذاشت. به خصوص راجع به رفتار آن زمانيكه به آن نور تابانده مي شد بنابراين نام آن بوسيله اتولهمان به اين صورت نام گذاري شد: كريستال مايع.

شكل بالا: يك ملكول با خواص كريستال مايع است به نام متوكسي بنزيليدن بوتيلانالين

نماي نزديك يك كريستال مايع


( ادامه مطلب )


|لينك ثابت| نوشته شده توسط سامان در 23/3/1389 و ساعت 11:31 + نظر(0)
ارسال برای دیگران

در مانيتورهاي امروزي هر پيكسل 60 ، 70 ، 75 يا 80 بار در ثانيه refresh يا تازه سازي مي شوند. بنابراين تفنگ الكتروني بايد خيلي سريع حركت كند تا 18 ميليون شليك در ثانيه يا بيشتر انجام دهد اگر يك تصوير 75 بار در ثانيه تازه سازي شود مي گوييم فركانس تازه سازي يا refresh برابر 75 هرتز است كارت گرافيك سيگنالهاي refresh را صادر مي كند بنابراين سرعت تازه سازي را كنترل مي كند پس كارت گرافيكي بايد با مانيتور سازگاري داشته باشد بنابراين اين دو واحد بايد بوسيله يك رابط مناسب براي انتقال سيگنال به يكديگر متصل شوند

اجازه بدهيد تصور كنيم مانيتوري با رزولوشن 1280 در 1024 و سرعت تازه سازي (refresh ) برابر 75 هرتز در اختيار داريم. براي اين منظور به مانيتوري با تفنگ الكتروني كه قادر به 98 ميليون شليك در ثانيه باشد احتياج داريم اين مانيتور در يك سرعت خيلي بالا كار مي كند كه بعضي مواقع مي تواند سبب آلودگي بوسيله پرتوها شود.

( ادامه مطلب )


|لينك ثابت| نوشته شده توسط سامان در 23/3/1389 و ساعت 11:30 + نظر(0)
ارسال برای دیگران

در مانيتورهاي قديمي CRT تفنگ الكتروني بدون وقفه و دقيقاً الكترونها را از پيكسلي به پيكسل ديگر پرتاب مي كرد. در حقيقت همانطور كه اشعه صفحه نمايش را جارو مي كرد تغيير مكان مي داد. هر نقطه در صفحه نمايش يك تابش آني الكترونها را دريافت مي كرد قبل از اينكه اشعه به نقطه بعدي بتابد و شدت اشعه از نقطه اي به نقطه ديگر تغيير مي كرد.

صفحه مانيتور پوشيده شده از فسفر داراي خاصيت نور افشاني بود زمانيكه الكترونها به سمت آنها شليك مي شدند در حقيقت بايد دوباره نقاط را نوراني مي كردند قبل از اينكه نور آنها محو شود.

و نتيجه اين مي شود كه ما يك تصوير پايدار و نسبتاً يكنواخت مي ديديم. ولي در حقيقت تصوير لرزشهايي داشت.

( ادامه مطلب )


|لينك ثابت| نوشته شده توسط سامان در 23/3/1389 و ساعت 11:29 + نظر(0)
ارسال برای دیگران

 

يك مانيتور CRT قديمي از يك لوله به شكل Wh استفاده ميكند كه شبيه يك بطري شيشه اي بزرگ است. 3 تفنگ الكتروني در سمت باريك آن قرار دارند آنها الكترونها را به سمت صفحه بزرگ مسطحي كه در برابر تماشاگر قرار دارد شليك مي كنند.

در داخل صفحه اي كه ما به آن نگاه مي كنيم بوسيله لايه نازكي از فسفر به صورت نقطه اي پو شانده شده است آنها در گروههاي 3 تايي مرتب شده اند يك قرمز ، يك سبز و يك نقطه فسفري آبي. آنها با يكديگر يك پيكسل را مي سازند. اين نقاط زماني روشن مي شوند كه كه بوسيله الكترونها از طرف تفنگ الكتروني ضربه مي زنند. هر كدام از اين تك نقطه ها بوسيله يك پرتو الكترون ضربه مي خورند

هر چه پرتو الكترون قويتر باشد نقاط نوراني تر مي شوند. آنها شروع به سياه شدن مي كنند اما زمانيكه اشعه به تمام قدرت خود رسيد نقاط به رنگ قرمز سبز و آبي  در مي آيند.

اشعه الكتروني بوسيله ميدان مغناطيسي هدايت مي شود كه به اشعه انحنا مي دهند بنابراين آنها دقيقاً به نقطه مطلوب اصابت مي كنند.

 

اشعه هاي الكترون به سرعت صفحه نمايش را جارو مي كنند. هر كدام از سه تفنگ الكتروني بايد بدون وقفه تك نقطه هاي ( هر يك از نقطه هاي رنگي به تنهايي ) مقصد را از چپ به راست خط به خط از بالا به پايين اسكن كنند و اين كار را معمولاً 70 تا 85 بار در ثانيه انجام  مي دهند. شدت اشعه هر تفنگ الكتروني براي هر تك نقطه مي تواند تنظيم شود تا رنگ نهايي را ايجاد كند.

يك صفحه معمولي يك مانيتور CRT مي تواند از 480000 پيكسل كه به آن تصوير 600*800 مي گويند. در هر خط افقي 800 نقطه وجود دارد و 600 خط از بالا تا پايين صفحه مانيتور CRT وجود دارند كه مجموعاً 480000 پيكسل مي شود.


( ادامه مطلب )


|لينك ثابت| نوشته شده توسط سامان در 23/3/1389 و ساعت 11:23 + نظر(0)